CoSTa's Family Page

The Descent

a właśnie wciągnęliśmy z żonką całkiem przyjemny horrorek – the descent. film zapowiadał się średnio ale ku naszej uciesze okazało się, że nie jest źle. ba, rzekłbym, że jest nawet całkiem sympatycznie!

w dużym skrócie: nieco potargana przez życie pani, trafia w ramach terapii grupowej zafundowanej jej przez jej kumpele na miło zapowiadający się wypad w góry. atrakcja programu: zejście do jaskini i lekkie po niej buszowanie. jednym słowem przygoda, która miała nieco tę potarganą przez życie panią rozruszać. no więc pewnego pięknego dnia pakuje się sześć babeczek w samochody i śmigają w kierunku rzeczonej jaskini…

okej, brzmi to jak do tej pory nieco rezolutnie ale wcale tak nie jest. film oferuje w dużych dawkach coś, co ostatnio w horrorach (poza tymi japońskimi) stało się jakby nieco mniej modne: doskonałą atmosferę. po prostu to się świetnie ogląda. wiemy, że coś się wydarzy ale wodzi się nas tak za nos przez jakieś 2/3 filmu dozując li tylko właśnie rzeczoną atmosferę. miejscami autentycznie duszną.

The Descent

prawie cała akcja filmu rozgrywa się w jaskini. miejscami z klaustrofobicznie ciasnymi przejściami, co pokazano doskonale. operatorka mimo z pozoru niezbyt sprzyjających warunków jednak sprawiła się na medal – to jeden z niewielu horrorów, które po prostu dobrze się ogląda. kamera pracuje bardzo dobrze, ujęcia są świetnie wyważone a operator serwuje nam czasami wręcz dłuższe momenty kompletnych ciemności, co tylko nakręca wspomnianą już atmosferę. owszem, wiem że podkreślano w ten sposób specyfikę jaskiniowego miejsca. wiem też również, że można było z tym przesolić. nie przesolono. tu mały hint dla potencjalnych oglądających: wciągajcie ten film w całkowitych ciemnościach. efekt kapitalny.

sześć pań gra może nie rewelacyjnie ale jak na gatunek zwany horrorem, w którym widzieliśmy już niejedno – bardzo dobrze. zdecydowanie wyższa klasa aktorska wśród horrorów. życzyłbym sobie, by kwiat naszego polskiego młodego aktorstwa potrafił zagrać równie przekonująco, z równym zaangażowaniem i choć próbował przekazać emocje w ilościach choćby zbliżonych do tych, które serwują nam sympatyczne bohaterki. muzyka jest, jak najbardziej, tyle że całkiem zmyślnie skomponowana i w filmie użyta – nienahalna, w odpowiednich momentach podkreśla akcję, w innych robi solidny, niepokojący background. jako że przez cały prawie film siedzimy głęboko pod ziemią, spodziewajcie się raczej ciszy przerywanej szuraniem stóp po skałach niż muzyki.

film uzyskał bardzo wysokie noty na imdb (przypominam, to horror!) i chyba nie bez kozery. dobre, trzymające w napięciu od początku do końca, krwawe kino. jedną z niewielu rzeczy, do których można by się przyczepić jest oczywiście absolutnie naciągany scenariusz no ale to nie jest film dokumentalny ani nawet nie aspiruje do jakiejś ponadprzeciętnej fabuły. to – podkreślę jeszcze raz – horror ale zdecydowanie sadowiący się ponad przeciętną typowych horrorów.

ocena? dla fanów gatunku: 8. dla pozostałych, których krew nie kręci: między 5 a 6.

oficjalna strona filmu
recenzja filmu w serwisie future movies
film w bazie imdb

«« dobry manager haseł
»» Scena komputerowa, co to jest?